Choroby alergiczne 2020

Standardy leczenie atopowego zapalenia skóry w Polsce.

Atopowe Zapalenie Skóry – 2020
60 pkt.
Wkrótce
Streszczenie
Atopowe zapalenie skory (AZS)  jest częstą, przewlekłą i nawrotową chorobą zapalną, która występuje u dzieci i dorosłych. Choroba ma złożoną i nie do końca wyjaśnioną etiologię. Do rozwoju AZS dochodzi na skutek współdziałania czynników genetycznych, środowiskowych, uszkodzenia bariery skórnej i zaburzeń układu immunologicznego.Podobnie jak astma atopowa, alergiczne zapalenie spojówek i błony śluzowej nosa AZS zaliczane jest do rodziny chorób atopowych. W ponad 60% przypadków istnieje podwyższone ryzyko rozwoju objawów atopowych ze strony innych narządów poza skórą i dlatego niezwykle ważne jest podjęcie wczesnej terapii  u dzieci należących do grupy ryzyka (dodatni atopowy wywiad rodzinny). Leczenie AZS wymaga stałej kontroli objawów chorobowych, zapobiegania zaostrzeniom i zapewnienia pacjentowi dobrej jakości życia (Tab.I). Bardzo istotną rolę odgrywają doświadczenie i ścisła współpraca z pacjentem i/lub jego rodzicami, edukacja, profilaktyka, unikanie czynników zaostrzających chorobę, przywracanie zaburzonych funkcji bariery skórnej, opanowanie świądu skóry oraz eliminacja zmian zapalnych i zakażenia skóry. Pacjenci wymagają częstych konsultacji wielospecjalistycznych, a w ciężkich przypadkach hospitalizacji na oddziałach zajmujących się leczeniem tej choroby.
Dupilumab (antagonista podjednostki α receptora dla IL-4/IL-13) jest pierwszym na świecie lekiem biologicznym zarejestrowanym do leczenia umiarkowanego oraz ciężkiego AZS, które nie jest adekwatnie kontrolowane przez zalecane leczenie miejscowe lub leczenie to nie jest wskazane. Dupilumab może być zastosowany jako lek drugiego wyboru w ciężkiej postaci AZS po pierwszym niepowodzeniu terapii ogólnej. Lek może być aplikowany z mGKS lub bez. Wyniki badań klinicznych wykazały jego istotną skuteczność kliniczną w zakresie poprawy objawów chorobowych. Stwierdzono zmniejszenie zaburzeń snu i znaczną poprawę jakości życia oraz dobrą tolerancję leku. Lek charak-teryzuje  się wysokim profilem bezpieczeństwa oraz brakiem toksyczności zależnej od dawki [2].
 
Tabela I. Leczenie AZS
 | 1.     Terapia podstawowa
| Stała edukacja pacjentów i ich opiekunów dotycząca właściwej pielęgnacji naskórka i unikania czynników drażniących. Przywracanie i naprawy funkcji bariery naskórkowej za pomocą przewlekłej terapii emolientowej, wyrównanie pH skóry oraz zahamowanie przezskórnej utraty wody (TEWL). Regularne stosowanie emolientów zawierających mocznik i ceramidy  min. 2 razy dziennie zapobiega nawrotom AZS.
| 2.     Leczenie postaci łagodnej  i  średnionasilonej
| Codzienne stosowanie emolientów  i leczenie przeciwzapalne w okresie zaostrzeń choroby. W przyp. rozwoju ostrego wyprysku zalecane jest stosowanie mGKS lub mIK. Aplikacja mGKS może indukować atrofię skóry, zwłaszcza na twarzy, powiekach, genitaliach, okolicach wyprzeniowych oraz u dzieci. Gdy mGKS są przeciwwskazane  lub źle akceptowane przez pacjenta i/lub jego rodzinę mIK: pimekrolimus i takrolimus powinny być zawsze stosowane jako leki pierwszego wyboru.  W celu zapobiegania nawrotom  zalecana jest tzw. terapia proaktywna.
 | 3.     Leczenie postaci ciężkiej
 | Hospitalizacja i leczenie ogólne. Ciężkie przypadki AZS, nie reagujące na leczenie klasyczne,  są wskazaniem do leczenia cyklosporyną A.  Inne leki, które wykorzystuje się współcześnie w terapii ciężkich, opornych na leczenie przypadków atopowego zapalenia skóry to: metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu i dupilumab.
 
Piśmiennictwo 
1.      Nowicki RJ, Trzeciak M, Kaczmarski M, et al. Atopowe zapalenie skory. Interdyscyplinarne rekomendacje diagnostyczno-terapeutyczne Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, Polskiego Towarzystwa Alergologicznego, Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego oraz Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej. Część I. Profilaktyka, leczenie miejscowe i fototerapia. Przegl Dermatol 2019; 106: 354–371.
2.    Nowicki RJ, Trzeciak M, Kaczmarski M, et al. Atopowe zapalenie skory. Interdyscyplinarne rekomendacje diagnostyczno-terapeutyczne Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, Polskiego Towarzystwa Alergologicznego, Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego oraz Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej. Część II. Leczenie ogólne oraz nowe metody terapeutyczne. Przegl Dermatol 2019;106:475–485.
Jak uzyskać dostęp do konferencji
Wymieniam Punkty
Punkty zdobyte na wirtualnych stoiskach partnerów możesz wymieniać na dostęp do interesujących Cię materiałów.
Mam Kod Dostępu
Jeśli otrzymałeś KOD dostępu od swojego przedstawiciela medycznego, zyskujesz bezpłatny dostęp do konferencji online.
Płacę i oglądam
Możesz wykupić subskrypcję i cieszyć się nieograniczonym dostępem do materiałów także po konferencji.